علامت دوم : قدرتپيشبينى حوادث و عارف به زمان بودن : ب . قدرت پيشبينى حوادث . علامت سوم : از انتشارات يك ملت مىتوان به ميزان رشد آنها پىبرد : ج . عارف به زمان بودن ، مسائل مورد ابتلاى زمان را بررسى كردن ، عمرى را در شبهه ابن قبّه صرف نكردن ، روح زمان را و احتياجات زمان را درك كردن فوقالعاده مهم است . يك مطالعه و آمار در كتابهايى كه منتشر مىشود ، در خريد كتابها ، مىتواند نمونه اى از رشد اسلامى ما باشد . چند سال پيش كتابى به نام خلاصه دين اسلام منتشر شد كه [ از ] اسم كتاب سليقه نويسنده را مىتوان فهميد . چند روز پيش ( اوايل ارديبهشت 48 ) در داروخانه آقاى بديعى كتابى از شيخ ذبيحا لله محلاتى ديدم كه داستانى از او آقاى بديعى را ناراحت كرده بود . آن داستان مربوط بود به زنده كردن امير عليه السلام مرده چهل و يك روزه را و بعد جنگ كردن او در ركاب مولى و تشبيه مولى - العياذبا لله - خود را به گاو بنىاسرائيل . علامت چهارم : خرج كردن پولها : و همچنين پولهاى دينى مردم در چه راهى بيشتر خرج مىشود ؟ آيا در راههايى كه براى اسلام مفيد است يا اينكه وقف يك مسائل بيهوده اى مىشود كه نتيجه اش گداپرورى است ، مثل وقف بر كسانى كه شمعهاى حرم حضرت رضا عليه السلام را پف مىكنند ؟ پيشنهاد آقاى غفورى راجع به فطريه ، يك پيشنهاد رشيدانه است . علامت پنجم : خرج كردن نيروهاى مغزى : و همچنين نيروهاى مغزى ما صرف چه موضوعاتى مىشود ؟ آيا مسائل مورد نياز خود را تشخيص مىدهيم ؟ آيا به دستور اسلام كه تفكر فى مايعنى و علم مايعنى را توصيه كرده است ، عمل مىكنيم ؟ بحث در شبهه ابن قبّه در ميان طلاب ، و بحث و كاوش در فلان نسخه شعر فلان شاعر در ميان متجددين علامت بىرشدى است . علامت ششم : حساسيتها : و همچنين حساسيتهاى ما . هر جامعه اى درباره برخى مسائل حساسيت زياد نشان مىدهد . ما حساسيتمان درباره چه مسائلى است ( 1 ) ؟ به نظر من جامعه ما در حال حاضر در مسائل عقيدتى فقط درباره مسائل مربوط به امامت حساسيت نشان مىدهد و بس . لهذا

--> ( 1 ) . رجوع شود به نمره 17 .